Παχύδερμο ρολόι τοίχου

-Ν’ αφήσεις το αραχνιασμένο ρολόι στην ησυχία του. Αλίμονο…

-Ο δευτερολεπτοδείκτης απειλείται σου λέω. Κουβάρια οι ιστοί. Καταλαβαίνεις; Θα κολλήσει η ώρα!

-Να σταματήσει· έτσι! Να ησυχάσει η ψυχή μου από το τικ τακ τικ τακ ΤΙΚ ΤΑΚ… Δεν τη λυπάσαι πια;

-Θα σου λείψει κάποτε ο χρόνος και θα τον ζητάς πίσω… Και τότε ποιόν θα ικετεύσεις; Σ’ εμένα θα έρθεις να γυρέψεις το φτερό, να τον γαργαλήσω (κι εγώ θα χασκογελώ στο πρόσωπό σου εμπρός, με τα μεγάλα δόντια μου).

-Ο χρόνος μαράζι είναι και τώρα. Και μη μου πεις πως φταίνε οι αράχνες. Άκου τον: λαχανιασμένος και νωχελικός σαν νευρασθενικό παχύσαρκο με πλατυποδία ‒καθόλου δε θα μου λείψει.

-Έστω, άσε με να ξεσκονίσω τα νούμερα, τις ώρες: να ξεχωρίζεις τα μεσημέρια από τ’ απογεύματα. Μη με κρατάς σε μια γωνία.

-Κοίταζε το δικό σου, του χεριού σου. Κούρδιζέ το να σου παίζει τικ τακ τικ τακ, ν’ αποκοιμιέσαι, να νανουρίζεσαι. Βάζε το χέρι σου μαξιλάρι, να σου ψιθυρίζει με τα ζεστά χνώτα του τις ώρες, τα λεπτά και τις στιγμές μέχρι να υπνωτίζεσαι και να ξεχνάς· μακάρια να προβάρεις τον θάνατο κάθε που κοιμάσαι μέχρι να ξημερώνει η επόμενη. Αυτό κάνει καλά. Δεν περνά για να ξεχνάς! Όχι. Σε χαυνώνει να μην σκέπτεσαι. ΞΥΠΝΑΑΑΑ!

Άσε κάτω το φτερό και σπάσε το ρολόι. Αν σ’ αγαπάς.

2 thoughts on “Παχύδερμο ρολόι τοίχου”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s