Το φλιτζάνι

Αναποδογύριζε το φλιτζάνι αμέσως μόλις τελείωνε τον ελληνικό καφέ της η κυρά Ευανθία. Το είχε σε κακό να μην το κάνει. Είχε έρθει η φιλενάδα της από απέναντι, όπως και κάθε πρωινό από το ογδόντα τρία και έπειτα που μετακόμισαν στους Αμπελόκηπους. Αυτή η ώρα ήταν ιερή: η γυναικεία ώρα, η δική τους. Ξέδιωχναν τους άντρες και προτού να καταπιαστούν με το νοικοκυριό, έπιναν τον καφέ κι έλεγαν τα νέα. Όχι απαραίτητα τα δικά τους.

-Γρουσουζιά, Φιλιώ μου, αφού με ξέρεις. Σαν την τυφλή να’ μαι; Άιντε, ρούφα και τον δικόνε σου να δούμε και τα δικά σου τα χαΐρια… Κι είχα κακό ύπνο…
-Καλά, θα πιώ, μη με σταυρώνεις… πέσε μου για το κότσι που’ φτιασες ψες… Μέλωσε;

Η κυρά Ευανθία σήμερα καιγόταν να μάθει τί της επιφυλάσσει το φλιτζάνι. Αν μπορούσε θα έβαζε ένα χεράκι να ρίξει το κατακάθι στο πιατάκι μια ώρα αρχύτερα. Δεν είχε καλό προαίσθημα. Είδε κακό όνειρο τη νύχτα. Δεν είχε και νέα του κανακάρη της, της ψυχής της όλης, του γιόκα της του Σάκη, εδώ και μια εβδομάδα και την έτρωγε το σαράκι. Είχε κι αυτόν τον παλιόκαιρο έξω…

-Λύσσαξ’ η άτιμη Τραμουντάνα. Που νά’ μπει ο διάτανος μέσα της, δε λέει να κοπάσει…
-Τι σε μέλει εσένα; Τα ρούχα θα σου πάρει;
-Μωρή Φιλιώ, το παιδί δεν είναι μπαρκαρισμένο; Φύρανες; Αν λυσσάει εδώ έτσι, βάλε στα πέλαγα τι θε να κάνει… Άντε μου κι εσύ, πάλιωσες.
-Πωπω, ναι Ευανθίτσα μου, συμπάθα με, το παιδί… Θεριό είν’ ο Σάκης, μη τονε φοβάσαι. Γερό σκαρί.
-Δε λέει να ρημαδοπέσει κι αυτός ο καφές, να ιδώ τι θα ιδώ… Είδα άσχημ’ όνειρο εψές…
-Τη Γιώτα την επήρες;;

Η Γιώτα, η άλλη φιλενάδα, η ονειροκρίτα, κοιμάται και ξυπνά με τρεις ονειροκρίτες και έναν Μέγα Καζαμία πάντα στο κομοδίνο της. Από τότε που είδε τρεις φορές σάπια δόντια και λίγες μέρες μετά χήρεψε, τα τρέμει και τα σέβεται τα «ονείρατα», όπως τα λέει. Μια ανιψιά της είδε πως έπνιγε λαγό και ένα μεγάλο βάρος της έφυγε ύστερα, όπως της είχε προφητέψει. Μέσα πέφτει στις περισσότερες «ορμήνιες» της. Αρκεί να μην είναι κακό τ’ όνειρο. Τότε αρχίζει τις διπλωματίες.

-Ορίστε;
-Έλα Γιώτα μου, η Ευανθία είμαι.
-Έλα καλώς τη.
-Σε πήρα από καμιά δουλειά;
-Μπα, ξεσπυρνάω τη φακή. Τι να κάνω, κρύο έχει. Εσύ τι μαγείρεψες;
-Λέω μπάμιες, θα σου τα πω μετά. Γι’ άλλο σε πήρα. Είδα όνειρο.
-Τι Ευανθίτσα μου;
-Φίδια, μια θάλασσα ούλο φίδια. Νερό δεν έβλεπα απ’ τα πολλά τα φίδια.
-Φίλοι είν’ τα φίδια Ευανθίτσα μου, μη σκοτίζεσαι, φίλοι. Τα’ πιασες; Σε δάγκασαν;
-Όχι Γιώτα μου, ήμουνα στα βράχια πάνω και τήραγα τη θάλασσα. Και μέσα ήταν κι ένα μεγάλο φορτηγό, σαν αυτό που’ χει μπαρκάρει ο Σάκης μου κι η θάλασσα ήταν γιομάτη φίδια!
-Ε, μίλα και του παιδιού να ιδείς… Όλα καλά θε να’ ναι.
-Μια βδομάδα δεν τον άκουσα, δε με πήρε. Κι έχει κι ετούτον τον βλογημένο Βοριά, μας πήρε και μας σήκωσε. Να, πίνω δω καφέ με τη Φιλιώ και περιμένω και το φλιτζάνι.
-Α να γεια σου. Κι αυτό τα ίδια θα σου πει, θα ιδείς. Φίλοι που του στέκοντ’ είναι. Μιλιούνια φίλοι. Καλό’ ναι τ’ όνειρο που σου λέω. Μπας και σε δάγκασαν τα φίδια;
-Όχι καλέ σου λέω, τα τήραγα από μακριά. Τόσα πολλά δεν έχω ματαδεί.
-Βρε μη και δεν ήσαντε φίδια παρά κύματα; Είσαι σίγουρη;
-Στο σταυρό που σου κάνω.
-Καλά Ευανθίτσα μου… Φίλοι που βοηθάνε είναι είπαμε. Να τ’αφήνεις να μπαίνουν σπίτι σου, να μην τα προγκάς. Οχτρός δεν είναι αν δεν σε δαγκάσει.
-Να’ σαι καλά βρε Γιώτα μου… αλάφρωσα λιγάκι. Θα ιδώ και τον καφέ τώρα δα… Δε μου λες: πιπερίτσα βάνεις στη φακή; Πιπεράτη να την κάνεις.
-Αμ πώς;! Δε νοστιμίζει αλλιώτικα… Άντε μου γεια.
-Γειά σου Γιώτα μου, γεια.

Εν τω μεταξύ, το κατακάθι είχε γλιστρήσει όμορφα κι ωραία στο πιατάκι και το φλιτζάνι ήταν έτοιμο να διαβαστεί. Το ανασήκωσε η κυρά Ευανθία, έσκυψε, παραμόνευσε και αποφάνθηκε: «Έτοιμο Φιλιώ! Για σώπα να ιδούμε…». Το κοιτούσε από εδώ, το γυρνούσε από εκεί, το έφερνε στο φως, το κατέβαζε χαμηλά, το ανέβαζε ψηλά, το κοιτούσε γουρλωμένη κι αμίλητη. Κάποια στιγμή σταμάτησε, πάγωσε. Τσιμουδιά.

-Άντε μαρή Ευανθία, λέγε και μ’ έσκασες… Μπα σε καλό σου…

Σήκωσε το κεφάλι, την κοίταξε στα μάτια και της είπε:

-Ναααα ένα φάσκελο πεντακάθαρο!

4 thoughts on “Το φλιτζάνι”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s