Μπουντρούμια

Τα σχολεία κι οι φυλακές, απέναντι στη θάλασσα χτισμένα. Και τα δυο τα βάζουν με τις φουρτούνες, χαροπαλεύουν.

Τα μυαλά στα σχολεία σκοτεινά, κλειστά κι ανήλιαγα. Τα παράθυρα στις φυλακές, σιδερένια και τυφλά.

Η θάλασσα τρέμει τη ματιά και των δυο. Μόνο η μυρωδιά της εισχωρεί. Τρυπώνει και κάθεται σαν πάχνη. Ερεθίζει τις αναπνοές.

Τα ίδια τα σχολεία γίνονται φυλακές, κι οι φυλακές σχολεία.  Άνθρωπος μπαίνεις και στα δυο. Από κανένα δε βγαίνεις ίδιος.

Μιαν αγάπη να’ χεις, βγαίνοντας με απολυτήριο την έχασες. Και στα δεκαοχτώ και στα τριάντα οκτώ και στα πενήντα οκτώ. Στην κλέβει το σχολείο, στην αρπάζει. Την καταθέτεις στο φυλάκιο, την κατέχει.

Μπαίνεις μόνος, βγαίνεις μοναχός. Στριμώχνεις το μυαλό σου στο πρώτο θρανίο να πάρεις μεγαλύτερους βαθμούς. Στριμώχνεσαι με το δίσκο στους πρώτους να πάρεις μεγαλύτερη μερίδα.

Περνούν οι μέρες, οι μήνες, οι χρόνοι, οι αιώνες, οι στιγμές και οι ζωές: ανελεύθερες. Ανήμπορες, αδιάφορες. Ζωές παράλληλες, βαλτωμένες.

2 thoughts on “Μπουντρούμια”

  1. Διαβάζοντας τα Μπουντρούμια ( κι επειδή γνωρίζω περί τίνος πρόκειται ) η τοποθεσία αναδύθηκε μπροστά μου , σαν πίνακας που φιλοτέχνησε ο Γκόγια και παράλληλα στο βάθος , η θάλασσα στους παφλασμούς της μου φάνηκε σαν να ψιθύριζε κάτι από το θεϊκό Ρέκβιεμ του Μότσαρτ . Αμφότερα ανατριχιαστικά ΥΠΕΡΟΧΑ !!! Η αποθέωση της γοητείας της θλίψης!.Πολύ ευφυής και εύστοχος ο παραλληλισμός .αφού κατά την διάρκεια της θητείας ,και στις δύο περιπτώσεις , η διαφοροποίηση του χαρακτήρα και της ψυχοσύνθεσης είναι απολύτως εμφανής . Κατά βάθος και με κάποιο τρόπο όλοι μας ζούμε φυλακισμένοι σ’ αυτόν τον κόσμο .Η διαφορά των <<μέσα>> με μας τους<<έξω>> είναι πως εμείς επιλέγουμε συνειδητά το κελί μας ! Είναι , μάλιστα , απόλυτα βέβαιο πως τα δάκρυα της ψυχής είναι πιο οδυνηρά από τα άλλα . Εκείνα που ξεκινούν από τις γούβες των ματιών και κυλούν παράλληλα κάποια στιγμή σβήνουν η εξατμίζονται , ενώ το δάκρυ της ψυχής κατασταλάζει μέσα σου, με αποτέλεσμα να λιμνάζει μια ισόβια και αόρατη πίκρα . Χριστίνα απεικονίζεις άριστα αυτή την αντιφατικότητα ανάμεσα σε σχολεία και φυλακές και συναρμολογείς με μαεστρία μία θλιβερή και συχνή πλευρά της πραγματικότητας που προκύπτει είτε από λάθος διδαχές είτε από συνωμοτικά παιχνίδια της μοίρας . ΕΥΓΕ !!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Δεν επιθυμώ κάτι άλλο: μου φτάνει και μου περισσεύει που σας αναδύονται όλες αυτές οι εικόνες -που μόλις μελοποιήσατε!!!- διαβάζοντας το κείμενό μου. Κεντήσατε πάλι, κύριε Μαστροκώστα! 😉 Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με διαβάζετε..

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s