Απόγευμα κι ένα σύκο

Την κρυφοκοιτούσε να ξεφλουδίζει ένα σύκο επιστρέφοντας από το καθιερωμένο απογευματινό μπάνιο της. Κάθε τέτοια ώρα για δεκαπέντε ημέρες αυτό τον σήκωνε από τα δροσερά σεντόνια του μεσημεριανού ύπνου του. Ήξερε πως θα περάσει κάτω από το μπαλκόνι του. Έρχονταν και οι δυο κάθε καλοκαίρι εδώ· άραγε και στα όνειρά της;

Γλίστρησε το βλέμμα του στο πορτοκαλί χαλί πάνω στη θάλασσα: βασίλευε ο ήλιος. Έμοιαζε να φωτίζει περισσότερο τη γη από κάτω. Ονειροπόλησε την ανατολή, πως δεν τελείωνε η ημέρα. Ζήλεψε τα πεύκα που στοιχίζονταν γύρω της. Ψηλά, κορδωμένα, σίγουρα, της ψιθύριζαν. Το πέλος των πευκοβελόνων ανέδιδε στην πατημασιά της μυρωδιά ζεστού ξερού ξύλου.

Το χαλί ξέβαφε καθώς ο ήλιος έδυε, ρόζιζε η θάλασσα. Τώρα έτρεχε ο νους του να τον προλάβει πριν κρυφτεί στο βουνό, πριν πάει αλλού σε άλλη χώρα μακρινή. Να του πει: «Στάσου! Αυτή δεν είναι δική σου».

Ήθελε να γυρίσει τον κόσμο ανάποδα, να ξημερώσει ξανά εδώ. Γύρευε να τη θαυμάσει πάλι, να ξεφλουδίζει το σύκο της, αέρινη, αλμυρή, νωπή, όπως πριν από λίγο. Αύριο έφευγε. Δεν τη χόρτασε.

12 thoughts on “Απόγευμα κι ένα σύκο”

  1. Δεν το χορτάσαμε, είναι αλήθεια, το καλοκαιρινό σύκο. Τι να γίνει; Χριστίνα μου, σου εύχομαι καλή δύναμη στην εμπνευσμένη ξυλογλυπτική σου. Περιμένουμε την πρώτη ολοκληρωμένη συγκομιδή…

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Που θέλεις να με πας δεν ξέρω .Απειθάρχητη και ανολοκλήρωτη σκέψη . Την πρώτη φορά που γράφεις δεν θα σκέφτεσαι . Θα αφήνεις την καρδιά σου να γεμίζει το χαρτί . Στην δεύτερη ανάγνωση θα το ρετουσάρεις με την οπτική της λογικής κατεύθυνσης . Τηλεγραφικό το κείμενό σου . Θα το έλεγα πρόλογο ! . Θα τα ξαναπούμε αργότερα . Βιάζομαι να φύγω . Ίσως διασώσω την Ιοκάστη . Φιλιά

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Νοσταλγία το αποκαλόκαιρο!!!
    Μου έλειψε η παρουσία σου. Ευτυχώς υπάρχεις για να ξυπνάς τρυφερές και γλυκές πτυχές της υπαρξής μας.

    Καλό και δημιουργικό φθινόπωρο !!!👍💋💋

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Κα Στεφανίδου καλημέρα σας και καλό Φθινόπωρο (είναι νωρίς για να πούμε Καλό Χειμώνα). Πιστεύω ότι θα ξεκουραστείκατε αρκετά και τώρα με γεμάτες τις μπαταρίες σας θα μας χαρίσετε πάλι ευχάριστες Τρίτες με τα νέα σας διηγήματα που ομολογουμένως μας είχαν λείψει. Το «απόγευμα κι’ ένα σύκο», κάτι το διαφορετικό και με έμπνευση των ανθρώπινων καταστάσεων. Πολύ καλό. ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΑΝΘΟΥΛΗΣ

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s