Σσσσς

Ήμουν τρομαγμένος, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Οι στιγμές μαγκωμένης σιωπής όμως ήταν αυτές που με παρέλυαν εντελώς. Ένιωθα πως πρέπει να σηκώσω στις πλάτες μου όλη την ησυχία του κόσμου, να τη μεταφέρω στο άλλο δωμάτιο και να την κλειδώσω εκεί. Δεν καταλάβαινα τις παύσεις μεταξύ μας: σε μια συνάντηση, μια σχέση, μια κουβέντα· τότε που χαμήλωναν τα μάτια να μη σμίξουν με των άλλων. Στιγμές στεγνές, ατελείωτες, που διόγκωναν την απόσταση και πετιόμουν στο κενό.

Αυτές οι μακρόσυρτες παύσεις –συνοδευόμενες από αμηχανία σαν πρωινή ομίχλη‒ μου επιβεβαίωναν πόσο απόμακροι είμαστε ο ένας από τον άλλον. Κι αυτό με φόβιζε περισσότερο, επειδή ένιωθα μόνος μέσα στο κεφάλι μου, μόνος σ’ ολόκληρο τον γαλαξία. Δεν έμοιαζε με μοναξιά ή μοναχικότητα, ούτε κι επιλογή. Αντιθέτως, επιλογή όλων ήταν να είμαστε μαζί, εκεί ακριβώς που υπήρχαμε. Το δίχως άλλο για μία στιγμή (ή τάχα μία χιλιετία;) ήσυχοι, αμίλητοι, βουβοί, κλειδαμπαρωμένοι ο καθένας στο καβούκι του.

Το δικό μου όμως με στενεύει, με στεναχωρεί. Νιώθω άβολα, πνίγομαι, με καταπλακώνει. Το σηκώνω με μαεστρία τις φορές που είμαι μόνος, μα όταν βρίσκεται μαζί με άλλα, ονειρεύομαι κουβέντες με όρεξη και τη βαθιά αλήθεια μας χωρίς περιστροφές. Να συζητώ καινούριες ιδέες και τρελές, σχέδια του μέλλοντος κι εξομολογήσεις. Όχι πια κρυψώνες, ψέματα και ρόδες για το καύκαλο που σέρνω. Να τ’ απαρνηθώ εντελώς αν χρειαστεί και να φύγω γυμνός γι’ αλλού. Να περπατώ μόνος στα δάση, στα σκοτάδια, να μη φοβάμαι τίποτε από την ησυχία του κόσμου ετούτου. Σιωπή να υπάρξει όταν παύσω κι εγώ. Διαφορετικά, το βάρος της μου είναι αφόρητο. Περισσότερο κι από το καύκαλο που κουβαλώ. «Με τρομάζει, παραπαίω και γκρεμίζομαι ανάποδα, ΑΚΟΥΣ;;».

 

Καλή Χρονιά!!!

5 σκέψεις σχετικά με το “Σσσσς”

  1. Ένας ακάθιστος ύμνος στο όνομα της επικοινωνίας. Μισείς την σιωπή ! Σε τρομάζει ! σε γκρεμίζει ανάποδα ! ( πολύ όμορφη διατύπωση ) .Λαχταράς ζωντανές κουβέντες , τολμηρά σχέδια , κάνεις ακραία όνειρα . Απόλυτα φυσικό ! Είσαι πολύ νέα , θέλεις να απολαμβάνεις τη ζωή με όλες σου τις αισθήσεις . Αργεί ακόμα ο καιρός που θα αποζητάς την σιωπή για να κάνεις τις αναδρομές και τους απολογισμούς σου .Υπέροχο ! Μεστό ! Μου θυμίζει μονόλογο από θεατρικό του Ιονέσκο .
    Υ.Γ Να μην σε τρομάζει η σιωπή , ποτέ δεν είσαι μόνη , έχεις τον Νεκτάριο , τον Ντάρκο και όλους εκείνους τους ήρωες που δημιούργησες , τα δικά σου πνευματικά παιδιά , μην τα κρατάς σιωπηλά στο καύκαλο σου , κουβέντιασε μαζί τους , έστω και τα χιλιοειπωμένα και (πίστεψε με ) τότε θα νιώσεις πόσο αναίτιος ήταν ο φόβος σου !
    Καληνύχτα

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Η ουσιαστική -και όχι κούφια- επικοινωνία βρίσκεται στο προσκήνιο εν προκειμένω, αγαπημένε μου κύριε Βασίλη. Αυτή θα παραμείνει το ζητούμενο όσα χρόνια κι αν περάσουν, νομίζω… Σας ευχαριστώ πάρα πολύ γι’ άλλη μια φορά!!! Υγεία και αγάπη για το ‘18.

      Μου αρέσει!

  2. Που ξέρεις ? Ίσως οι κόκκοι της άμμου να είναι οι ουσιαστικές και ανείπωτες λέξεις , από ανθρώπων βλέμματα που ανταλλάσσουν σιωπές ! Β.Μ.

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s