Αλάτι. Που λείπει. (Μέρος τρίτο)

Η γιαγιά Λίτσα του έμαθε πως είναι ν’ αγαπάς την πρώτη ύλη, να τη σέβεσαι, να χαίρεσαι στην προετοιμασία -σαν παιδάκι που λαχταρά να γλείψει τη μαρίζ με το ωμό κέικ. Το ζύμωμα ήταν το ατού της γιαγιάς Λίτσας· μετέπειτα αδυναμία και σπεσιαλιτέ του Μάκη. Έκανε καταπληκτικές τάρτες, ζύμες, πίτσες, πίτες και φυσικά τα νοστιμότερα και πιο αφράτα φουσκαλωτά ψωμιά όλων των ειδών. Μαύρα, πολύσπορα, μονόκοκκα, με σουσάμι, γλυκά, προζυμάτα, χωριάτικα, μαλακά, ζεστά. Είχε κληρονομήσει το χέρι της γιαγιάς και χάιδευε τη ζύμη, της μιλούσε, τη θώπευε.

Αντίθετα με τις ζύμες και το σώμα του, τα χέρια του μόνο πλαδαρά δεν ήταν. Είχαν μια αίγλη, μια ακινησία στην κίνησή τους· μοναδική. Μόνο τις απαραίτητες φιγούρες έκαναν όσο δούλευαν κι αν ήσουν ζύμη θα παρακαλούσες να σε έχει στα χέρια του λίγο ακόμα, κι άλλο λίγο, κι άλλο… Έκανε μαγικά με τα δάχτυλά του. Μπορεί για ώρες να πιλάτευε ένα φαγητό, έκανε στο φινάλε μια-δυο κινήσεις και το αποτελείωνε σαν σε χορογραφία. Ήταν απόλαυση να τον κοιτάζεις. Μέχρι να συνέλθεις από το χάζι, είχε γαρνίρει και στο σέρβιρε· τόσο ακαταμάχητος. Αυτά, τις καλές ημέρες. Όταν είχε ταχυπαλμίες… Καλύτερα να έλειπαν όλοι από το οικοδομικό τετράγωνο.

Δεν ανεχόταν ν’ ακούει το παραμικρό. Και ο πιο σιγανός ήχος, εάν ήταν επαναλαμβανόμενος, τον εξόντωνε. Η καρδιά του δεν πάθαινε τίποτα φυσικά –άλλωστε δεν είχε εκείνη το πρόβλημα. Το μυαλό του Μάκη είχε το θέμα, εξ’ ου κι οι ήχοι διογκώνονταν. Έκαναν ηχώ μέσα στο κεφάλι του: την ίδια στιγμή που το νόμιζε άδειο, την ολόιδια ήθελε να το λιώσει να μην σκέφτεται τίποτε πια.

Ημέρα Τρίτη. Δεν δείχνει κάτι ιδιαίτερο αυτή η ημέρα. Όπως και με τις περισσότερες που τον πιάνει πανικός, έτσι κι η σημερινή, μια Τρίτη κοινότυπη, σχεδόν βαρετή, σαν τις άλλες. Ξύπνησε στις επτάμιση. Άνοιξε τα μάτια του κι έψαξε τον ήλιο απ’ το παράθυρό της κρεβατοκάμαρας που κοιτούσε νότια. Η Μελίνα μόλις είχε φύγει για δουλειά. Έμεινε έτσι ακίνητος με ανοιχτά μάτια, χωρίς να τ΄ ανοιγοκλείνει, στο υπερπέραν στυλωμένα. Σκεπτόταν τι πρέπει να κάνει και πώς, πότε θα βρει δουλειά, αν θα έχει σήμερα έμπνευση να γράψει καμιά συνταγή, πότε θα τον χωρίσει η Μελίνα, πού να βρίσκεται η γιαγιά του που έχει πεθάνει, πόσο άνισο είναι που το αλάτι έχει καθιερωθεί να μετριέται με τη μονάδα μέτρησης της «πρέζας» και του «πολύ-λίγο-ελάχιστο», αν θα βρέξει, και επιτέλους πού έχει καταχωνιάσει την κίτρινη μαρίζ, αυτή που του είχε κάνει δώρο η γιαγιά Λίτσα στα δέκατα γενέθλιά του. Α, μα βέβαια! Στην κούτα.

Πετάχτηκε από το κρεβάτι, μπήκε με δυο δρασκελιές στο μπάνιο, ψηλάφησε και βρήκε την οδοντόβουρτσα ενώ κοιταζόταν στον καθρέπτη με αποδοκιμασία. Φορούσε το αγαπημένο του μπλουζάκι που έγραφε: #sorrynotsorry· αυτό που φορούσε όταν ήθελε όλα να πάνε –με το ζόρι– καλά ή όταν είχε κάποιο κακό προαίσθημα και ούτε στον εαυτό του δεν το παραδεχόταν. Ανασήκωσε τη λαιμόκοψη και σκουπίστηκε με το εσωτερικό της (βαρέθηκε να φτάσει την πετσέτα). Σήμερα είπαμε, είναι μια Τρίτη απλή, κλισέ, αδιάφορη. Ίσως και κατά τι καλύτερη από τις άλλες, εφόσον του επέτρεψε να θυμηθεί πού έχει βάλει την αγαπημένη κίτρινη μαρίζ του. Μπήκε στην κουζίνα, έβαλε γαλλικό να βράζει και άνοιξε την μπαλκονόπορτα να πάει στην αποθήκη. Μέχρι να γίνει ο καφές θα ψάξει.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

Καλά Χριστούγεννα και Καλή Χρονιά!

6 σκέψεις σχετικά με το “Αλάτι. Που λείπει. (Μέρος τρίτο)”

  1. Πολύ ζεστό πολύ ανθρώπινο . Ενσωματώνεσαι αμέσως με τον ήρωα . Εντυπωσιακές παρομοιώσεις ( κινήσεις χορογραφίες ) αντιθέσεις ( ακινησία στην κίνηση ! ) Πολύ ευρηματική διαπίστωση ….. το άνισο της μέτρησης του αλατιού με ..πρέζα .Η τρίτη συνέχεια έχει μια δομική αλληλουχία με τις προηγούμενες . Συνέχισε το . Δεν ξέρω πως σκέπτεσαι να το τελειώσεις ή αν το αφήνεις να εξελιχθεί και όπου σε βγάλει . ( Δεν είναι άσχημη ιδέα .) Μην του βάλεις όρια ! Αφησέ το να σε παρασύρει μέχρι να νιώσεις ότι γίνεται κουραστικό . όχι σε σένα αλλά στο αναγνώστη . Όταν ολοκληρωθεί ( δεν μας νοιάζει πότε ) μπορείς άνετα να κάνεις προσθαφαιρέσεις . Καληνύχτα .

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Αγαπημένε μου κύριε Μαστροκώστα, ξέρετε με πόση προσοχή σας ακούω! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τις πολύτιμες συμβουλές. Με πάει εκείνο εκεί που θέλει. Αυτό νομίζω.. Σας ευχαριστώ και σας περιμένουμε ☺️

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s